labo ko.

(mula sa friendster blog ko..) d2 na lang..

hindi ko alam kung ano ang nagtulak saken para gumawa ng ganito., dahil siguro nagaway-away nanaman kami dito sa bahay, at kailngan kong ilabas ung nararamdaman ko. minsan iniisip ko, masyado kseng magagaling ang mga kapatid ko, kaya nde mo sila pdeng matalo.
sandali, hindi ako ang nagsimula ng away..."wala naman akong karapatan...dahil wala pa akong ipagmamalaki.." ayos. lahat sila "technically" tapos na at kumikita na., ako na lang ang nag-aaral..."obligasyon" pa raw ako... sa gitna ng away.. si kuya na ang nagmaneho..nagbasa na lang ako ng harry potter book 6, hnggang sa nde ko na napigil ang aking sarili.. at sinabi ko sa nanay ko.. "ma, nde lang naman siya ang anak mo e.." (iyak) dramahan kung dramahan tlga.. yoko na kwento ng buo..
kabadtrip.kapuke.leche.
sa gitna ng lahat ng ito, tinext ko si ton... "ei, pasiyahin mo naman ako...=(" nagreply naman siya, at napangiti naman niya ko kahit papaano.. pinagulo lng niya isip ko. nabaling na ang atensyon ko, nakalimutan ko na na nagaaway-away kme sa pamilya... napunta nanaman ako sa ibang dimensyon.. puro pag-ibig nanaman.. kse ayaw saguting ang tanong ko e.. "mahal mo na?!"
sabay text din ni kakay.. hahaha=) ayaw niyang ma-inluv pero di niya alam kung pano ito pipigilan..kung pde lang pigilan e di sana tahimik ang buhay nating lahat.
tapos tinanong ko si kakay, pano mo nasabi na mahal mo na?! kakay:it's lyk, wat is this im feeling i just can't exlain. b4 wen my friends wud ask wats wid me and _____ i'd tel them, crush ko.Now, ask me, i won't answer, coz i cant explain the feeling i have for this guy. Songs that he sang keep playing on my head, his expressions i keep on seeing in my eyes, then i suddenly notice, i am smiling. When feelings go inevitable, thats how i knw wen i love d person. (sorry kay, need to post this.. natuwa ako e..)
after reading this text, naisip ko bigla ung sarili ko.. i kept on askin people kung mahal na niya? tapos pag-OO itatanong ko, kung pano niya nalaman na mahal na niya... kung pagbabasehan ko itong sagot ni kakay..mahal ko nga siguro. pero, ciempre nde naman ako magpapakahulog sa pag-ibig ng ganon lang.. kaya nde ko pa aaminin sa sarili ko..labo diba...
natatakot ang magmahal uli, dahil ayoko ng masaktan..kaya lagi na lang akong nagpaparya... sa kaibigan, ng nalaman ko na iisa lang ang mahal namen ng kaibigan ko, sinabi ko sa sarili ko na magpaparaya ako dahil alam kong mas mamahalin niya un higit sa pagmamahal na kaya kong ibigay..tanga!ciempre nde ko naman malalaman kung ano ang kya niyang ibigay at di ko kayang ibigay diba.. pero para makaiwas lang...ngayon, eto nanaman...gusto ko siya (GUSTO LANG!) pero gusto rin siya ng maraming tao, at pagpinakinggan mo sila, parang kaya na nilang ibigay ang buhay nila... (ok lng sila?!) well, kung ganon ang labanan nde ko kyang ibigay un.. dahil sa puntong ito, sa pamilya ko lang kaya kong ibigay ang buhay ko. kaya sige, sa kanila na siya... malungkot, pero ewan..
sabi nila, "like ka rin niya..yihee" lol! wag tayo magbolahan, "we are gud friends"..
dami ko gusto ilagay, pero d na.. mamya na lang..
anlabo noh.. unang post pa lang.. la ng sense..saya nito...